การตัดสินใจของไลเนอร์: สามสิบปีแห่งการจับคู่พลาสติกกับพิษ

คุณเคยเห็นสิ่งที่ก๊าซเปรี้ยวทำกับเหล็กกล้าคาร์บอน? ฉันมี. มันไม่สวยเลย. เหล็กไม่เป็นสนิมเหมือนในอากาศ. มันแตก. จากภายในสู่ภายนอก. เส้นเล็กๆ ที่คุณมองไม่เห็นจนกระทั่งถึงวันที่มันไปถึงด้านนอก และทุกอย่างก็หยุดลงอย่างรวดเร็ว.

ฉันเริ่มต้นธุรกิจนี้ในปี 1994, เพิ่งออกจากโรงเรียนโลหะวิทยา, ทำงานให้กับผู้ผลิตท่อในรัฐโอไฮโอ. สัปดาห์แรกของฉันในการทำงาน, พวกเขาพาฉันไปดูความล้มเหลว. เส้นเหล็กคาร์บอนขนาด 12 นิ้ว, การลำเลียงน้ำที่ผลิตได้จากบ่อหินดินดาน. สามปีในการให้บริการ. ด้านล่างของท่อดูเหมือนฟองน้ำ. หลุมทุกที่. ผู้ดำเนินการสูญเสียเงินจากการหยุดทำงานไปหนึ่งในสี่ล้านดอลลาร์.

นั่นคือตอนที่ฉันเรียนรู้: เหล็กมีความแข็งแรง, แต่เหล็กมันโง่. มันไม่รู้วิธีป้องกันตัวเอง. คุณต้องปกป้องมัน.

นั่นคือสิ่งที่ไลเนอร์ทำ. พวกมันคือระบบภูมิคุ้มกันสำหรับท่อของคุณ.

---

ปัญหา: คุณกำลังปั๊มอะไรจริงๆ?

ก่อนที่คุณจะเลือกอายไลเนอร์, คุณต้องตอบคำถามหนึ่งข้อ. ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในแผ่นข้อมูลจำเพาะ. มีอะไรอยู่ในท่อจริงๆ?

ฉันทำงานในตะวันออกกลาง, 2008. ลูกค้าบอกว่า “แก๊สเปรี้ยว, 2% H2S, แห้ง.” เราขอแนะนำ PTFE. ติดตั้งไปสามสิบกิโลเมตร. หกเดือนต่อมา, ความล้มเหลว. มากมาย.

ปรากฎว่า, มันไม่แห้ง. น้ำกลั่นตัวอยู่ในจุดต่ำ. H2S ละลายในน้ำนั้น. ทำให้เกิดกรดซัลฟูริก. ไม่แข็งแรง, แต่แข็งแกร่งพอ. และไฟเบอร์? มันเป็นเรื่องปกติ. แต่วงแหวนสำรองไม่ได้ปิดผนึกอย่างถูกต้อง. กรดเข้าไปหลังไลเนอร์. เหล็กสึกกร่อนจากด้านนอกสู่ด้านใน, ถ้ามันสมเหตุสมผล. ซับในนั้นสมบูรณ์แบบ. ท่อก็เป็นขยะ.

นั่นคือสิ่งที่เกี่ยวกับสมุทร. พวกมันใช้งานได้ก็ต่อเมื่อทุกอย่างทำงานได้ดีเช่นกัน.

ตาราง 1: สารกัดกร่อนทั่วไปและกลไกของมัน

เคมีมีความสำคัญ. อุณหภูมิมีความสำคัญ. ความกดดันมีความสำคัญ. อัตราการไหลมีความสำคัญ. ทุกสิ่งมีความสำคัญ.

---

ครอบครัวไลเนอร์: ใครเป็นใครในโลกพลาสติก

ให้ฉันแนะนำคุณให้กับผู้เล่น. ฉันเคยร่วมงานกับพวกเขาทั้งหมดแล้ว. ชอบบ้าง. เกลียดคนอื่น. ได้เรียนรู้จากทุกคน.

ไฟเบอร์: กษัตริย์องค์เก่า

โพลีเตตระฟลูออโรเอทิลีน. เทฟลอนสำหรับคนส่วนใหญ่. คุณปู่ของพลาสติกประสิทธิภาพสูง.

มันมีอะไรดี: เกือบทุกอย่าง. ความเฉื่อยทางเคมีสูงถึงประมาณ 260°C. ไม่มีอะไรยึดติดกับมัน. ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานต่ำมากจนแทบจะวัดไม่ได้.

อะไรที่มันแย่: ราคา. ไหลเย็น. การซึมผ่าน.

สูตร 1: อัตราการซึมผ่าน (กฎข้อแรกของฟิค)

$\mathrm{เจ}=-D\times \frac{DC}{DX}$

เจ=-D×DXDC​

ที่ไหน:

• $\mathrm{เจ}$

  เจ = ฟลักซ์การซึมผ่าน

• $D$

  D = สัมประสิทธิ์การแพร่

• $DC\mathrm{/}DX$

  DC/DX = การไล่ระดับความเข้มข้น

PTFE มี D ค่อนข้างสูงสำหรับโมเลกุลขนาดเล็ก. ไฮโดรเจน, ไอน้ำ, ก๊าซแสง. พวกเขาผ่านไปได้เลย. ไม่เร็ว, แต่เร็วพอ.

ฉันเห็นสิ่งนี้บนสายคลอรีนในเท็กซัส. ท่อเหล็กเคลือบ PTFE, อายุสิบปี, ทำงานได้ดี. จากนั้นพวกเขาก็เปลี่ยนกระบวนการ. ความดันสูงขึ้น. กะทันหัน, คลอรีนซึมผ่านซับ, โจมตีเหล็กที่อยู่ด้านหลังมัน. ซับดูสมบูรณ์แบบ. ท่อขาดจากด้านนอกเข้า.

เราแก้ไขโดยการระบายวงแหวนออก. เจาะรูเล็กๆ บนเหล็กเพื่อให้ก๊าซที่ซึมเข้าไปรั่วไหลออกมา. ทำงานได้ดีหลังจากนั้น.

ตาราง 2: ประสิทธิภาพ PTFE ตามสื่อ

พีเอฟเอ: การอัพเกรด

เพอร์ฟลูออโรอัลคอกซี. คิดว่ามันเป็น PTFE ที่อายุน้อยกว่า, ลูกพี่ลูกน้องที่ยืดหยุ่นมากขึ้น. ทนต่อสารเคมีเหมือนกัน. คุณสมบัติทางกลที่ดีขึ้น.

มีอะไรแตกต่าง: PFA สามารถนำไปแปรรูปได้. นั่นหมายถึงการเชื่อมที่ดีขึ้น, พื้นผิวเรียบขึ้น, ความพรุนน้อยลง. นอกจากนี้ยังสามารถรับมือกับอุณหภูมิที่สูงขึ้นได้ในช่วงสั้นๆ ด้วย, แม้ว่าเรตติ้งต่อเนื่องจะใกล้เคียงกันก็ตาม.

การจับ: มันมีค่าใช้จ่ายมากขึ้น. เกี่ยวกับ 20-30% มากกว่าไฟเบอร์. บางครั้งก็คุ้มค่า, บางครั้งก็ไม่.

ฉันใช้ PFA ในงานในทะเลเหนือ. ก๊าซแรงดันสูง, คอนเดนเสท, H2S บางส่วน, น้ำบางส่วน. ลูกค้าต้องการสิ่งที่ดีที่สุด. ไลเนอร์ PFA, วงแหวนระบายอากาศ, พอร์ตการตรวจสอบ. เสียค่าใช้จ่ายโชคลาภ. แต่บรรทัดนั้นดำเนินมาสิบห้าปีแล้วโดยไม่มีปัญหา. บางครั้งคุณได้สิ่งที่คุณจ่ายไป.

พีพี: ม้าทำงาน

โพลีโพรพีลีน. ราคาถูก. ร่าเริง. รับงานหลายที่ครับ.

ขีดจำกัดอุณหภูมิ: 80-90° C. แค่นั้นแหละ. เหนือนั้น, มันนุ่มนวล. สูงกว่า 100°C, มันไม่มีประโยชน์.

ทนต่อสารเคมี: เหมาะสำหรับกรดและเบสที่อุณหภูมิปานกลาง. ไม่ดีสำหรับตัวออกซิไดซ์ที่แรง. ไม่ดีสำหรับไฮโดรคาร์บอน—พวกมันทำให้พองตัว.

สูตร 2: อัตราส่วนอาการบวม

$S\mathrm{\%}=\frac{V_{SWOLL\mathrm{อี}N}-V_{O\mathrm{สเปนเซอร์รี้ดครับ\; R}\mathrm{ผม}\mathrm{กรัม}\mathrm{ผม}NAL}}{V_{O\mathrm{สเปนเซอร์รี้ดครับ\; R}\mathrm{ผม}\mathrm{กรัม}\mathrm{ผม}NAL}}\times 100$

S%=Vหรือผมกรัมแล้วL​VSWOllอีN​-Vหรือผมกรัมแล้วL​​×100

ถ้า S% > 10%, คุณมีปัญหา. ซับจะขยายตัว, หัวเข็มขัด, ปิดกั้นท่อของคุณ.

ฉันเห็นสิ่งนี้บนสายน้ำที่ผลิตในเพอร์เมียน. พีพี ไลเนอร์, 80น้ำ องศาเซลเซียส, การขนถ่ายน้ำมันบางส่วน. หลังจากนั้นสองปี, ซับบวม 15%. ดูเหมือนงูที่กลืนแพะ. กระแทกทุกที่. การไหลลดลงครึ่งหนึ่ง. ต้องเปลี่ยน PE ทั้งเส้น.

PE: วันที่ราคาถูก

โพลีเอทิลีน. ถูกกว่าพีพีด้วยซ้ำ. ใช้สำหรับน้ำ, น้ำเสีย, สารเคมีอ่อนๆ.

ขีดจำกัดอุณหภูมิ: 60°C สำหรับ HDPE. 80°C สำหรับ PEX (เชื่อมโยงข้าม). เหนือนั้น, ไม่ใช่.

ทนต่อสารเคมี: เหมาะสำหรับกรดและเบสที่อุณหภูมิต่ำ. ไม่ดีสำหรับไฮโดรคาร์บอนเลย. พวกเขาจะเปลี่ยน HDPE ให้เป็นเจล.

ข้อได้เปรียบ: ราคา. และความเหนียว. PE แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะแตกหัก. คุณสามารถเอาชนะมันได้, วางมัน, ลากมันผ่านคูน้ำ, และมันจะยังคงทำงานอยู่.

ฉันใช้ PE สำหรับสายการผลิตกากแร่ในแคนาดา. 40° C, กรดอ่อน, ของแข็งมากมาย. ซับ PE มีอายุการใช้งานสิบสองปี. ก็ทดแทนด้วยสิ่งเดียวกัน. บางครั้งราคาถูกก็ฉลาด.

ยาง: โรงเรียนเก่า

ยางธรรมชาติ, นีโอพรีน, บิวทิล, อีพีดีเอ็ม, ไนไตรล์. ยางที่แตกต่างกันสำหรับงานที่แตกต่างกัน.

ยางอะไรดี: ความต้านทานต่อการเสียดสี. ความยืดหยุ่น. การปิดผนึก. การทำให้หมาด ๆ.

ยางอะไรทำไม่ดี: อุณหภูมิสูง. กรดแก่. สารอินทรีย์.

ตาราง 3: การเลือกไลเนอร์ยาง

ฉันระบุยางบิวทิลสำหรับกลุ่มกรดฟอสฟอริกในฟลอริดา. 80° C, 40% กรด, ของแข็งบางส่วน. ยางมีอายุแปดปี. เมื่อเราดึงมัน, ซับยังคงมีความยืดหยุ่น. เหล็กที่อยู่ด้านหลังมันสมบูรณ์แบบ. นั่นเป็นชัยชนะ.

เคลือบอีพ็อกซี่: ตัวเลือกที่บาง

ไม่ใช่ซับจริงๆ. ลงสีหนากว่า. 0.5หนาถึง 2 มม, โดยปกติ.

มันทำงานที่ไหน: สารเคมีอ่อนๆ, อุณหภูมิต่ำ, ไม่มีรอยขีดข่วน. คิดถึงน้ำดื่ม, น้ำเสียที่ไม่รุนแรง, การสัมผัสบรรยากาศ.

มันล้มเหลวตรงไหน.: อุณหภูมิสูง, กรดแก่, งอ, รอยขีดข่วน, ว่างเปล่า.

สูตร 3: อายุการใช้งานของการเคลือบ (กฎข้อนิ้วหัวแม่มือของฉัน)

$L=\frac{T}{K\times C\times T}$

L=K×C×TT​

ที่ไหน:

• $L$

  L = อายุขัยเป็นปี

• $T$

  T = ความหนาของชั้นเคลือบ (มม.)

• $K$

  K = ค่าคงที่ (0.1 สำหรับอีพ็อกซี่)

• $C$

  C = ปัจจัยความเข้มข้นของสารเคมี

• $T$

  T = ปัจจัยด้านอุณหภูมิ

สำหรับอีพ็อกซี่ 1 มม 10% H2SO4 ที่ 40°C:

$L=1\mathrm{/}(0.1\times 2\times 1.5)=3.3$

L=1/(0.1×2×1.5)=3.3 ปี. ไม่ดี.

ฉันเห็นการเคลือบอีพ็อกซี่ล้มเหลวในหกเดือนในการให้บริการกรดไฮโดรคลอริก. สเป็คบอกว่าน่าจะอยู่ได้ห้าปี. มีคนลืมบอกกรด.

---

เมทริกซ์การเลือก: อะไรไปไหน

หลังจากสามสิบปี, นี่คือเอกสารโกงของฉัน. มันไม่มีอยู่ในตำราเรียนใดๆ. มันเป็นเพียงสิ่งที่ใช้ได้ผล.

ตาราง 4: การเลือกซับตามบริการ

นี่คือสิ่งที่เกี่ยวกับตารางนี้: มันเป็นจุดเริ่มต้น, ไม่ใช่จุดสิ้นสุด. ทุกงานมีความแตกต่าง. ของเหลวทุกชนิดมีความแตกต่างกัน. ทุกวงจรอุณหภูมิจะแตกต่างกัน.

---

โหมดความล้มเหลว: ไลเนอร์ตายอย่างไร

ฉันเคยเห็นสายการบินล้มเหลวในหลายรูปแบบเกินกว่าจะนับได้. นี่คือเพลงฮิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด.

การซึมผ่าน

ก๊าซไหลผ่านซับ, โจมตีเหล็กจากด้านหลัง. ซับดูสมบูรณ์แบบ. ท่อเป็นขยะ.

จะแก้ไขอย่างไร: ระบายวงแหวน. เจาะรูเหล็ก. ปล่อยให้ก๊าซหลบหนี. การตรวจสอบความดันในระบบระบายอากาศ. ถ้าเห็นความกดดัน., คุณมีการซึมผ่าน. ถ้าเห็นของเหลว, คุณมีรอยรั่ว.

สูตร 4: ข้อกำหนดการระบายอากาศ Annulus

$A_{V\mathrm{อี}NT}=\frac{Q\times L}{P\times V}$

AVอีNT​=P×VQ×L​

ที่ไหน:

• $A_{V\mathrm{อี}NT}$

  AVอีNT​ = ต้องการพื้นที่ระบายอากาศ

• $Q$

  Q = อัตราการซึมผ่าน

• $L$

  L = ความยาวท่อ

• $P$

  P = แรงดันต้านที่ยอมรับได้

• $V$

  V = ความเร็วของแก๊ส

ฉันออกแบบระบบระบายอากาศสำหรับท่อส่งก๊าซเปรี้ยวในอัลเบอร์ตา. 20 กิโลเมตร, 12-นิ้ว, ท่อเหล็กเคลือบ PTFE. เราคำนวณอัตราการซึมผ่าน, ช่องระบายอากาศที่มีขนาดเหมาะสม. ยี่สิบปีต่อมา, ยังคงทำงานอยู่.

ทรุด

ดูดฝุ่นในท่อเหล็กบุ. ซับดูดเข้าด้านใน. บล็อกการไหล.

สูตร 5: ความดันการยุบตัวที่สำคัญ

$P_C=\frac{2\mathrm{อี}}{1-n^2}\times {\left(\frac{T}{D}\right)}^3$

PC​=1-n22อี​×(DT​)3

ที่ไหน:

• $P_C$

  PC​ = ความดันยุบ

• $\mathrm{อี}$

  อี = โมดูลัสความยืดหยุ่น

• $n$

  n = อัตราส่วนของปัวซอง

• $T$

  T = ความหนาของไลเนอร์

• $D$

  D = เส้นผ่านศูนย์กลางของไลเนอร์

ไลเนอร์บางยุบง่าย. ไลเนอร์หนายุบตัวยากขึ้น.

ฉันเห็นสิ่งนี้ในสายฉีดกรดในหลุยเซียน่า. ปั๊มปิดตัวลงกะทันหัน. ขึ้นรูปเป็นสุญญากาศ. ไลเนอร์ PP ยุบเหมือนกระป๋องโซดาแบบเหยียบ. เสียเงินมหาศาลมาทดแทน.

จะแก้ไขอย่างไร: ใช้ไลเนอร์ที่หนาขึ้น. ติดตั้งเบรกเกอร์สุญญากาศ. ออกแบบระบบไม่ให้เกิดขึ้นได้.

การขยายตัวทางความร้อน

ท่อเริ่มร้อน. เหล็กขยายตัว. ไลเนอร์ขยายตัวมากขึ้น. หัวเข็มขัดซับใน.

สูตร 6: ความแตกต่างการขยายตัวทางความร้อน

$\mathrm{ง}L=({\mathrm{อัน}}_{L\mathrm{ผม}N\mathrm{อี}\mathrm{สเปนเซอร์รี้ดครับ\; R}}-{\mathrm{อัน}}_{ST\mathrm{อี}\mathrm{อี}L})\times L\times \mathrm{ง}T$

งL=(อันLในเป็น​-อันSTใช่L​)×L×งT

PTFE ขยายตัวมากกว่าเหล็กประมาณสิบเท่า. ตั้งอุณหภูมิให้ร้อน 100°C, และส่วนยาว 10 เมตรจะยาวกว่าเหล็ก 15 มม. ความยาวพิเศษนั้นจะไปไหน? มันหัวเข็มขัด.

จะแก้ไขอย่างไร: เชื่อมไลเนอร์. หรือออกแบบวงขยาย. หรือใช้งานภายในช่วงอุณหภูมิที่แคบ.

การโจมตีทางเคมี

ซับผิดสำหรับงาน. มันละลาย, ฟู, รอยแตก, หรือนุ่มนวลขึ้น.

ตาราง 5: คำเตือนความเข้ากันได้ทางเคมี

ผมระบุ PP สำหรับสายเบนซีนครั้งหนึ่ง. ความผิดพลาดครั้งใหญ่. เบนซินที่อุณหภูมิ 50°C ทำให้ PP พองตัวเหมือนฟองน้ำ. ต้องเปลี่ยนมาใช้ PTFE. เสียเงินให้ฉันเป็นลูกค้า.

---

กรณีศึกษา: งานจริง, บทเรียนที่แท้จริง

ให้ฉันแนะนำคุณผ่านสามงาน. แต่ละคนสอนฉันบางอย่าง.

กรณี 1: ท่อแก๊สเปรี้ยวที่เกือบจะฆ่าเรา

ที่ตั้ง: อัลเบอร์ตาตะวันตก, 2010
บริการ: ก๊าซธรรมชาติ, 5% H2S, 2% คาร์บอนไดออกไซด์, ติดตามน้ำ
อุณหภูมิ: 40-60° C
ความดัน: 1200 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว
ความยาว: 15 กม
เส้นผ่าศุนย์กลาง: 10-นิ้ว

ทางเลือก: PTFE liner, 3มิลลิเมตร, วงแหวนระบายอากาศ.

เกิดอะไรขึ้น: PTFE จัดการกับ H2S ได้อย่างสมบูรณ์แบบ. ไม่มีการกัดกร่อน. ไม่มีปัญหาการซึมผ่าน. ช่องระบายอากาศไม่เคยแสดงแรงกดดัน.

เกิดอะไรขึ้น: ระหว่างการปิดระบบ, เส้นเย็นลงอย่างรวดเร็ว. PTFE หดตัวมากกว่าเหล็ก. ที่หน้าแปลน, ซับดึงกลับจากหน้าซีล. เมื่อพวกเขาเริ่มต้นใหม่, แก๊สไปอยู่ด้านหลังซับที่หน้าแปลน. กดดันวงแหวน. เป่าลมออก.

การแก้ไข: เราออกแบบการเชื่อมต่อหน้าแปลนใหม่. เพิ่มกลไกการล็อคที่ยึดไลเนอร์ให้อยู่กับที่โดยไม่คำนึงถึงอุณหภูมิ. ค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม, แต่มันได้ผล.

สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้: วัฏจักรของอุณหภูมิมีความสำคัญมากกว่าอุณหภูมิคงที่. ออกแบบสำหรับกรณีที่เลวร้ายที่สุดเสมอ.

กรณี 2: เส้นกรดที่กินเวลาสองเดือน

ที่ตั้ง: หลุยเซียน่า, 2015
บริการ: 30% HCl, สารอินทรีย์บางชนิด
อุณหภูมิ: 70° C
ความดัน: 150 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว
ความยาว: 500 เมตร
เส้นผ่าศุนย์กลาง: 6-นิ้ว

ทางเลือก: พีพี ไลเนอร์, 4มิลลิเมตร. มีคนคิดว่ามันจะช่วยประหยัดเงิน.

เกิดอะไรขึ้น: ทุกอย่าง. PP ไม่ได้รับการจัดอันดับสำหรับ HCl ที่อุณหภูมิ 70°C. เราบอกพวกเขาแล้ว. พวกเขาไม่ฟัง. หลังจากนั้นสองเดือน, ซับก็เปราะ. รอยแตกร้าวทุกที่. กรดไปถึงเหล็ก. รูเข็มรั่วหกจุด.

การแก้ไข: แทนที่ด้วย PTFE. ต้นทุนสามเท่าของงานเดิมที่จะมีค่าใช้จ่าย.

สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้: ถูกก็แพง. เสมอ.

กรณี 3: เส้นถนนลาดยางที่จะไม่ตาย

ที่ตั้ง: เนวาดา, 2018
บริการ: กากแร่จากการขุดทอง, 30% ของแข็ง, พีเอช 2-3
อุณหภูมิ: 30-40° C
ความดัน: บรรยากาศ
ความยาว: 3 กม
เส้นผ่าศุนย์กลาง: 8-นิ้ว

ทางเลือก: ยางธรรมชาติ, 6มิลลิเมตร.

เกิดอะไรขึ้น: ยางดูดซับการเสียดสีเหมือนแชมป์. หลังจากผ่านไปห้าปี, เราวัดการสูญเสียกำแพง. น้อยกว่า 1 มม. เหล็กที่อยู่ด้านหลังมันสมบูรณ์แบบ.

เกิดอะไรขึ้น: ไม่มีอะไร. สายนั้นยังคงวิ่งอยู่.

สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้: บางครั้งวิธีเก่าๆ ก็เป็นวิธีที่ดีที่สุด. ยางมีอยู่ตลอดไปด้วยเหตุผลบางประการ.

---

ของใหม่: เรากำลังมุ่งหน้าไปที่ใด

สมุทรนำไฟฟ้า

ไฟฟ้าสถิตจะสะสมอยู่ในท่อพลาสติก. อาจทำให้เกิดประกายไฟได้. ในการให้บริการเกี่ยวกับวัตถุไวไฟ, นั่นแย่มาก.

ไลเนอร์ใหม่มีคาร์บอนแบล็คหรือสารตัวเติมที่เป็นสื่อกระแสไฟฟ้าอื่นๆ. พวกมันกระจายตัวแบบคงที่. ปลอดภัยสำหรับไฮโดรคาร์บอน.

ไลเนอร์แบบสองชั้น

พลาสติกสองชนิดที่แตกต่างกัน, ร่วมอัด. ชั้นในทนต่อสารเคมี. ชั้นนอกจะยึดติดกับเหล็ก. ดีที่สุดของทั้งสองโลก.

ฉันเห็นการสาธิตเรื่องนี้ที่งานแสดงสินค้าเมื่อปีที่แล้ว. ด้านในเป็น PTFE, ดัดแปลง PE ด้านนอก. แรงยึดเกาะสูงกว่ามาตรฐานถึง 3 เท่า. สิ่งที่น่าสนใจ.

สมาร์ทไลเนอร์

เซ็นเซอร์ไฟเบอร์ออปติกฝังอยู่ในซับ. พวกเขาวัดอุณหภูมิ, ความเครียด, แม้กระทั่งการมีสารเคมี. การตรวจสอบสุขภาพของไลเนอร์แบบเรียลไทม์.

ตอนนี้แพง. จะเป็นมาตรฐานในสิบปี.

ตาราง 6: เทคโนโลยีไลเนอร์ที่เกิดขึ้นใหม่

---

กระบวนการตัดสินใจ: สิ่งที่ฉันทำจริงๆ

หลังจากสามสิบปี, นี่คือกระบวนการของฉัน. มันไม่ซับซ้อน.

ขั้นตอน 1: รับข้อมูลจริง

ไม่ใช่แผ่นข้อมูลจำเพาะ. ข้อมูลจริง. มีอะไรอยู่ในท่อเหล็กเรียงราย? ที่อุณหภูมิเท่าไร? กดดันแค่ไหน? นานเท่าไร? อารมณ์เสียใดๆ? การปิดระบบใดๆ? รอบการทำความสะอาดใดๆ?

ขั้นตอน 2: กำจัดสิ่งที่ชัดเจน

อุณหภูมิสูงเกินไปสำหรับ PP? กำจัด. มีไฮโดรคาร์บอนอยู่? กำจัดยาง (ยกเว้นไนไตรล์). สารออกซิไดซ์ที่แรง? กำจัดทุกอย่างยกเว้น PTFE/PFA.

ขั้นตอน 3: คัดเลือกความเป็นไปได้

คุณมักจะจบลงด้วยตัวเลือกสองหรือสามตัวเลือก. PTFE สำหรับสิ่งที่เหนียว. PP สำหรับสิ่งที่ง่าย. ยางสำหรับการขัดถู.

ขั้นตอน 4: พิจารณาระบบ

ท่อยาวเท่าไรครับ? มีฟิตติ้งกี่อัน? กี่หน้าแปลน? ท่อยาวชอบไลเนอร์ที่ราคาถูกกว่า. อุปกรณ์ฟิตติ้งจำนวนมากช่วยให้ซับในมีความยืดหยุ่นมากกว่า.

ขั้นตอน 5: คิดถึงความล้มเหลว

หากซับนี้ล้มเหลว, เกิดอะไรขึ้น? รูเข็มรั่ว? ความหายนะแตกร้าว? ผลเสียจะขนาดไหน.? ผลที่ตามมาที่ไม่ดีทำให้ซับมีราคาแพง.

ขั้นตอน 6: โทรออก

แล้วคุณเลือก. และหวังว่าคุณจะพูดถูก.

---

ตาราง 7: บัตรอ้างอิงด่วนของฉัน

✅ = ดี, ⚠️ = ข้อควรระวัง, ❌ = ไม่

---

สิ่งที่ฉันบอกวิศวกรรุ่นเยาว์

วิศวกรหนุ่มคนหนึ่งถามฉันครั้งหนึ่ง: “ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าจะเลือกซับตัวไหน?”

ฉันกล่าวว่า: “คุณทำไม่ได้. ไม่เชิง. คุณคาดเดาได้ดีที่สุดโดยพิจารณาจากข้อมูลที่คุณมี. แล้วคุณดูมันเหมือนเหยี่ยว. และเมื่อมันล้มเหลว—เพราะมีบางสิ่งล้มเหลวอยู่เสมอ—คุณเรียนรู้จากมัน”

เขาดูผิดหวัง. อยากได้สูตร, ฉันคิดว่า. ต้นไม้การตัดสินใจ. คำตอบที่รับประกัน.

ไม่มีเลย.

มีแต่ประสบการณ์. และข้อมูล. และให้ความสนใจ. และถ่อมตัวพอที่จะยอมรับเมื่อคุณผิด.

ท่อส่งก๊าซเปรี้ยวในอัลเบอร์ตา? อันที่มีปัญหาเรื่องหน้าแปลน? เราแก้ไขมันแล้ว. แต่ฉันยังคงคิดเกี่ยวกับมัน. ยังสงสัยว่าฉันพลาดอะไรอีก.

นั่นคืองาน. คุณไม่เคยหยุดเรียนรู้. คุณไม่เคยหยุดกังวล. คุณก็จะดีขึ้นเมื่อรู้ว่าจะต้องกังวลอะไร.